Ekzistas montoj kaŝitaj en ĉielo

Ekzistas montoj kaŝitaj en trezoroj. Ekzistas montoj kaŝitaj en marĉoj. Ekzistas montoj kaŝitaj en ĉielo. Ekzistas montoj kaŝitaj en kaŝinteco. Tiu ĉi estas la tutkompreno.
Antikva budhao diris, "Montoj estas montoj, akvoj estas akvoj." Tiuj ĉi paroloj ne signifas ke montoj estas montoj; ili signifas ke montoj estas montoj.
Tial esploru la montojn profunde. Kiam vi esploras la montojn profunde, tiu ĉi estas la laboro de l'montoj.
Tiaj montoj kaj akvoj mem fariĝas kleraj personoj kaj saĝuloj.
La ĉi supra citaĵo estas belega fragmento el "Ŝobogenzo", verkita de la granda japana Zeno majstro Dōgen Zenji (1200-1253). Li ankaŭ diris: Se vi trovas unu aferon laciga, vi trovos ĉiujn aferojn lacigaj.
Pasintsemajne mi vidis montojn kaŝitajn en ĉielo, kiel en la ĉi supra foto, kaj rememoris la vortojn de Dogen. La realeco estas ja difera de kiel ni perceptas nian iluzian mondon.

Samsara

Ĉu okazis iam al vi, post legado de libro, spektado de filmo aŭ aŭskultado de kanto, deziri ion pli puran ol kion tiu ĉi mondo povas oferi al ni? Sentante vin homa, sed dezirante adiaŭi la limigon de nia ekzisto kaj brakumi ion pli altan, pli puran, pli daŭran? Laŭ Budismo, "samsara" estas la ciklo de laŭsekvaj ekzistoj de nia animo. Sed eble en la moderna tempo, kun ĉiu libro legata, kun ĉiu filmo spektata,kun ĉiu kanto aŭskultata ni vivas pluan vivon, ni vivas plenan samsaron dum unu sola vivo. Iam, per tiuj travivaĵoj, mi sentas min riĉa, tiel riĉa, ke la vivo mem ŝajnas halti por momento, la tempo ne plu fluas, ĉio ŝtoniĝas en eterno. Tiam mi pensas ke estas momento bona adiaŭi mian efemeran ekziston, pace. Ne mortinte. Sed kiel eliro de sur scenejo sonĝa en la realeco. Sed tiu ĉi neeksprimebla beleco petas min resti ankoraŭ iom da tempo. Iom da tempo mi daŭros resti.